Nerflanders

De houtsnijder Eli

De poppen woonden in Nerfland. Zij hadden twee kisten één met gouden sterren en één met grijze stippen. 

Zij waren elke dag druk met het uitdelen van sterren en stippen. Mooi hout, goed springen, hard lopen. En ze waren er erg trots op. 

Wout was een pop, dit niet zo mooi glom, zijn hout was een beetje ruw. Hij was ook al een paar keer gevallen, en dus wat beschadigd. Als Wout buiten kwam kreeg hij altijd grijze stippen van de andere poppen. “Tjonge jij ziet er ook dof uit! Hier heb je een grijze stip.”

Wout voelde zich zo treurig onder al die stippen dat hij niet meer naar buiten durfde. Op een goede dag kwam er een meisje bij Wout aan de deur, en nog voordat zij wat zei, riep Wout verbaasd: “he, jij hebt helemaal geen stippen en sterren! Hoe kan dat nou?”

Gewoon, ik ga elke dag naar Eli toe , op de heuvel.  Nou dat vond Wout maar raar, hoe zo haalt hij dan al jouw stippen en sterren eraf?  

Nee hoor zei het meisje, je moet maar eens meegaan. Toen Wout bij Eli kwam, zette Eli Wout op de werkbank, Tjonge zei Eli wat zie jij eruit, allemaal grijze stippen. En je kijkt er ook niet erg vrolijk bij. Nee, zei Wout, dat zou jij toch ook niet doen als je zo onder de stippen zit.

Waarom zit je dan onder de stippen? En Wout vertelde wat er allemaal aan hem mankeerde. Eli ging Wout toen vertellen dat hij Wout had gemaakt. Hij zie, maar Wout toch, ik heb je gemaakt, en ik vind jouw een hele mooie pop. Ik hou van al mijn poppen. Er is niet een pop die ik niet mooi vind. Maar natuurlijk zijn ze niet allemaal precies hetzelfde. Dat zou ontzettend vreemd zijn.

Eli legde Wout uit dat het belangrijk was voor Wout dat hij besefte dat Eli hem goed vond, en van hem hield. 

Nou dat lijkt me fijn zei Wout, haal je dan ook al die stippen van mij af?  Nee hoor zei Eli, dat is helemaal niet nodig, als jij nu maar gelooft dat ik van je houd, omdat ik je zo heb gemaakt, zul je zien dat je geen last hebt van die stippen. Maar dan moet je wel elke dag langs komen, dat zal ik je nog meer vertellen zei Eli. Tot morgen dan maar.

Wout vond het wel erg vreemd, onderweg naar huis, dacht hij: “zou Eli mij nou echt goed genoeg vinden? Zelfs met die stippen?” Ja, hij zei het toch echt, dan moet ik dus wel geloven.

En opeens stond hij stil, er viel zomaar een stip van hem af!

Nerflanders zijn net mensen!


2
DEC
2011

Reacties

Ron (maandag 2 september 2013 om 21:09)
Zeker Dieneke,

Een prachtig verhaal. Kunnen we vandaag de dag nog steeds van leren.
Dieneke Grijpstra (maandag 2 september 2013 om 20:39)
He Ron,

Geweldig verhaal he? En zo herkenbaar. Ik vind het een fantastisch boek.

Dieneke.

Reageer














Volg mij op LinkedIn Volg mij op Twitter Volg mij op Facebook